HGO online magazine
concert leningrad
Voor een klein orkest is fors bezet symfonisch repertoire normaliter onuitvoerbaar. Het Gelders Orkest verzon een list en belde met Brabant: aangevuld met leden van het Brabants Orkest maakt het gezelschap uit Arnhem deze dagen een tournee met de Zevende symfonie ‘Leningrad’ van Dmitri Sjostakovitsj. In april 2013 worden de rollen omgedraaid en speelt het Brabants Orkest aangevuld met leden van het Gelders Orkest Mahlers Negende symfonie. Een slim recept, zakelijk gezien – meer mankracht zonder veel extra kosten. En: artistiek zeer geslaagd. Dat moet een hart onder de riem zijn, nu voor verschillende orkesten nauwe samenwerking of fusie in het verschiet ligt. Voor de vaste Gelderse gastdirigent Nikolai Alexeev vormt Sjostakovitsj de kern van het kernrepertoire. Zijn doorwrochte visie op de Zevende symfonie sprak uit talloze details, en bovenal uit het kraakheldere betoog waarmee hij vijf kwartier muziek bijeenhield. Het beroemde ‘invasiethema’ uit het eerste deel kende een zinderende opbouw, van knisperend pizzicato naar een verpletterende ontlading. Letterlijk: het volume was amper draaglijk; maar men kan deze muziek bezwaarlijk zachtjes spelen. Daarbij realiseerde Alexeev met zijn mengorkest een knappe strijkersklank. De talrijke solo’s werden door de orkestleden met verve gebracht; de basklarinetsolo in het tweede deel was verrukkelijk. Nijmegen liep niet massaal uit voor dit evenement. Behalve een overrompelende Sjostakovitsj liep men Tsjaikovski’s Rococovariaties mis, die voor luchtig tegenwicht zorgden. Solist Pieter Wispelwey onderstreepte zijn wereldklasse door de virtuoze lichtvoetigheid te benaderen met een krachtige kippenveltoon, soms een tikje ruig, vaker intiem, steeds vervoerend. © 2012, NRC Handelsblad
Knisperend richting oorverdovend
Door JOEP STAPEL
Nikolai Alexeev is in Sint Petersburg geboren en getogen en heeft gestudeerd bij Avenir Michailov en bij Arvid en Mariss Jansons. Hij schreef in 1982 het Herbert von Karajan Concours te Berlijn op zijn naam en werkte enige tijd aan de Kirov Opera als assistent van Yuri Temirkanov. Inmiddels is hij vaste dirigent bij het St. Petersburg Philharmonisch Orkest en als chef-dirigent verbonden aan het Estlands Nationaal Symfonieorkest. Als gastdirigent is hij veel te horen in Europa, de Verenigde Staten en Japan. In Nederland dirigeerde hij o.a. het Radio Filharmonisch Orkest, het Residentie Orkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Koninklijk Concertgebouworkest.
Nikolai Alexeev dirigent
Dit jaar viert Pieter Wispelwey zijn vijftigste verjaardig. Een groot deel van deze halve eeuw heeft in het teken gestaan van de passie voor de cello en de cellomuziek. Wispelwey heeft die passie ten volle uitgeleefd en met groot succes, want hij behoort tot de allerbeste cellisten wereldwijd. Onnoemelijk veel recitals en concerten brachten hem in grote concertzalen als het Amsterdamse Concertgebouw, de Londense Wigmore Hall en het Teatro Colon in Buenos Aires om het even of hij er met grote orkesten speelde of in de intimiteit van de kamermuziek. De talloze cd’s getuigen van de veelzijdigheid van Wispelwey die een omvangrijk repertoire in zijn vingers heeft. Niet voor niets is hij bespeler van zowel een waardevolle authentieke barokcello als een iets nieuwer historisch instrument. Met pianist Paolo Giacometti vormt Pieter Wispelwey een vast duo. Maar de afgelopen maanden speelde hij samen met Kristian Bezuidenhout in een serie concerten met het volledige oeuvre voor cello en piano van Beethoven. Ook de cellosuites van Bach houden hem intens bezig. Hij nam ze de afgelopen tijd weer ter hand in een aantal concerten, die zullen uitmonden in een spannende documentaire over deze muziek. Want de pers noemde hem naar aanleiding van deze Bachwerken, “een rockster, een muzikale verhalenverteller die met groove, swing en soul speelt”.
Pieter Wispelwey cello
Het was fantastisch!
Lees de recensie in De Gelderlander >
Lees hier de lovende recensie in het NRC over ‘Leningrad’ >
Abonnement Apeldoorn B
Abonnement Arnhem M
Abonnement Nijmegen A
Download dagprogramma
Bestel
vr. 23-11 Eindhoven
wo. 21-11 Breda
di. 20-11 Den Bosch
zo. 18-11 Arnhem
za. 17-11 Apeldoorn
vr. 16-11 Nijmegen
Manacorda vertelt over Leningrad
Nikolai Alexeev dirigent
Pieter Wispelwey cello
Wagner Siegfried Idyll
Tsjaikovski Rococo Variaties
Sjostakovitsj Symfonie nr. 7 ‘Leningrad
‘Eindelijk weer eens muziek!,’ riep Liszt naar aanleiding van de elegante Rococo Variaties (1876) van Tsjaikovski. Het op een Mozartiaans thema gebaseerde werk was opgedragen aan cellovirtuoos Wilhelm Fitzenhagen, die er tot ergernis van de componist van alles aan ‘verfraaide’. Maar tegenwoordig kiezen cellisten doorgaans weer voor de originele versie. Meesterlijke orkestratie, bizarre contrasten en stekelige dissonanten typeren de muziek van Sjostakovitsj. Al was hij overtuigd communist, toch lag hij voortdurend overhoop met het centrale gezag in Moskou. Zijn Zevende symfonie (1941) schetst het dappere verzet van Leningrad tegen de ‘fascistische barbaren’. Dankzij het succes van deze ‘oorlogssymfonie’ werd de vermeende ‘staatsvijand’ een held.
Leningrad
16 - 23 november 2012
